عصر وبلاگ نویسی پایان یا ادامه؟

آیا دوران وبلاگ نویسی سپری شده؟
هم بلی و هم خیر!
در دوران ظهور بلاگ، در دوران عدم ظهور شبکه های اجتماعی، وبلاگ همه چیز بود. شبکه دوستان مجازی از همین دوران بلاگ نویسی شروع شد. هر وبلاگی دوستان خودشو لینک می کرد و با مرور لینک ها و حلقه دوستان هر نویسنده می شد به علقه فکری و کاری صاحب بلاگ پی برد.

توئیتر آمد و کار نشر حس و حال و موقعیت لحظه را بر عهده گرفت.

فیس بوک آمد و امکان ارسال و به اشتراک گذاری متن و عکس و ویدئو را تسهیل و عمومی کرد.

اینستا گرام، کار اشتراک عکس و فیلم را بر عهده گرفت.

تلگرام و واتزاپ و سایر پیام رسانها، یاهو مسنجر را به آرامگاه فرستادند و خود حاکم بازار ارتباط و ارسال پیام شدند.

خوب این وظایفی که گفته شد از دوست وبلاگ برداشت هشد. دیگه وبلاگ جای نوشتن از حس های لحظه ای نیست. دیگه در وبلاگ عکس منتشر کردن، باعث دیده شدن فوری نمیشه. پس چه چیزی موند برای وبلاگ؟ نوشتن و نوشتن و نوشتن. نوشتن های شخصی، نوشته هایی که نیازی نداری خیلی زود بازتابشو بگیری. وبلاگ ها تعدادشون خیلی خیلی کم شدند ولی انهای که ماندند یا تازه ایجاد می شوند، برای مفید بودن، باید محتوای مفید و مناسب مخاطبین خود تولید کنند.

روی همین فکر و حال بودم که دستی بر این چارفرانسه زنگ زده کشیدیم و از وردپرس نیرو گرفتیم و دوره ای جدید را در بلاگ نویسی تجربه می کنم.

امیدوارم این انرژی و روحیه، همراه باشه و بتونم منظم و مرتبط اینجا بنویسم…..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *